چرا پوکمون پافشاری میکند که به کودکان قبول کردن کسب درآمد را یاد بدهد؟
نمایش Pokemon Presents دیروز، همانطور که اینترنت قبلاً به طول کامل از آن شکایت کرده است، بسیار ناامیدکننده بود. شرکت پوکمون تقریباً دو ماه قبل این نمایش را اعلام کرده بود، که برای شرکتی که معمولاً چند روز قبل از رویداد آنها را معرفی میکند، بسیار غیرمعمول است، و طول آن به ما نوید میداد که در انتظار چندین سورپرایز خواهیم بود. این موضوع درست از آب درنیامد - به جز یک ست هیجانانگیز یک ساعته از DJ Pikachu که پیش از شروع رسمی نمایش اجرا شد، واقعاً هیچ چیز قابل توجهی برای گفتن وجود نداشت.
یکی از شگفتیهای کوچک این بود که یک بازی موبایل پازل جدید با نام Pokemon Friends به طور ناگهانی منتشر شد. این بازی در آیاواس و اندروید رایگان است و برای نینتندو سوییچ ۹٫۹۹ دلار قیمت دارد. چون من اهل قدردانی از رنج هستم، امروز در طول نیمساعت ناهارم آن را بازی کردم. احتمالاً شما تعجب نخواهید کرد اگر بشنوید که واقعاً چیز زیادی در آن وجود ندارد.
دوستان پوکمون چیستند؟
Pokemon Friends بهگونهای طراحی شده است که شما هر روز وارد بازی شوید تا مجموعهای از پازلهای ابتدایی را حل کنید و «نخ را باز کنید». سپس آن نخ را وارد یک دستگاه میکنید که یک عروسک نرم تولید میکند و میتوانید آن را در یک اتاق مجازی قرار دهید. هرچه پازلها را سریعتر حل کنید، نخ بیشتری دریافت میکنید، اگرچه مطمئن نیستم که این اثر دیگری بر بازی داشته باشد جز اینکه رکوردی برای شکستن به شما بدهد. نوع نخ دریافتی شما، که انتخابی نیست، تعیین میکند که دستگاه کدام عروسک را تولید میکند.
همانطور که گفتم، خود معماها به طرز باورنکردنی ساده هستند. ممکن است مجبور شوید یک خط از میان یک آرایه از لامپها بکشید، قطعات یک مسیر را بچرخانید تا یک پوکمون از یک سر به سر دیگر برسد، یا گوشی خود را کج کنید تا یک پوکمون را به خروجی یک هزارتو هدایت کنید. به نظر میرسد کاملاً واضح است که این بازی برای کودکان طراحی شده است، چون نمیتوانم تصور کنم هیچ بزرگسالی چنین معماهایی را جذاب یا چالشبرانگیز بداند.
شاید معماها دشوارتر شوند وقتی بازی متوجه شده که شما درک نسبتا خوبی از مکانیکهای بسیار پایهای آن دارید - هر معمایی که بازی کردم در جدول امتیازات بالای من با «سطح ۱» علامتگذاری شده بود، که ممکن است نشان دهد هر چه بهتر در یک بازی شوید، ممکن است دشواری آن بیشتر شود.
اگر چنین است، بازی این موضوع را بهطور خیلی واضح نشان نمیدهد. سادگی آن، با شرایط فعلی، باعث میشود باور کردن اینکه این بازی برای مخاطبی جز کسانی که زمان مشخصی از روز را به صفحه آیپد اختصاص دادهاند طراحی شده باشد، دشوار باشد، چرا که والدین آنها آنقدر مشغول تلاش برای مدیریت زندگیشان هستند که نمیتوانند در تمام ساعات به طور کامل به آنها توجه کنند.
بازی Pokemon Friends دارای ۴۰ دلار محتوای قابل دانلود (DLC) است تا ارزش بازی کردن داشته باشد
و در این صورت، باید به موضوع کسب درآمد بپردازیم، چون البته، Pokemon Friends چنین چیزی دارد. مثل پازلها، اینها در حال حاضر در وضعیت بسیار ابتدایی هستند. چندین محتوای دانلودی گرانقیمت وجود دارد - دو بسته ۱۵ دلاری پازل هستند که عروسکهای نرم، پازلها و والپیپرهای بیشتری برای اتاق مجازی شما باز میکنند، و یک بسته پایه ۱۰ دلاری که علاوه بر افزودن عروسکها، والپیپرها، مأموریتهای دوستان و پازلهای بیشتر، محدودیت مقدار نخ که میتوانید در یک روز حل کنید را برمیدارد (در حال حاضر شما فقط میتوانید یک بار این کار را انجام دهید)، و چند ویژگی جدید اضافه میکند مثل امکان تکرار پازلهای دو ماه گذشته و تنظیمات اضافی برای اتاق عروسکهایتان.
در نسخهی نینتندو سوییچ، بازی همراه با بستهی پایه بهصورت آنلاک شده عرضه میشود.
باندل موبایلی که شامل همه پکها است ۴۰ دلار است. مشخص نیست که آیا میتوانید این آیتمها را از طریق بازی کردن آنلاک کنید یا نه، اما حدس من این است که این آیتمها بهطور دائمی پشت دیوار پرداخت هستند. بهطور خلاصه، بازی پوکمون این بازی پازل بسیار ساده را با قیمت ۴۰ دلار میفروشد.
شایان ذکر است که یک نشانگر نرخهای پولیش وجود دارد که هنگام باز کردن مکانیک نخریسی، هشدار میدهد. هشدار میگوید: «برخی اقدامات - مانند خرید محتوای قابل دانلود (DLC) - میتوانند انواع بیشتری از پولیش را در دسترس قرار دهند. در دسترس بودن انواع بیشتر به معنای کاهش احتمال بهدست آوردن هر نوع خاص است.»
در نسخه پایه بازی، همهی عروسکهای موجود شانس برابر برای ساخته شدن دارند. نحوهی بیان هشدار نشان نمیدهد که برخی عروسکها سختتر به دست میآیند، اما این واقعیت که بخشی برای نرخ عروسکها وجود دارد (مشابه توضیح احتمال دریافت در بازیهای گچا) باعث میشود ابروهایم کمی بالا برود.
اپلیکیشنهای موبایل پوکمون از ما کلاهبرداری میکنند
این شاید همان چیزی باشد که انتظار میرفت. پوکمون بازیها را به جایی میآورد که مخاطبانش حضور دارند، و آنجا موبایل است. بازیهای موبایل به خاطر روشهای درآمدزایی سوءاستفادهآمیزشان بدنام هستند. بسیاری از بازیهای رایگان، چه برای کودکان و چه برای بزرگسالان، داخل و خارج از موبایل، فرصتهای زیادی برای خرج کردن پول به بازیکنان میدهند.
بازی Pokémon Sleep دارای کسب درآمد است. Pokémon Go دارای کسب درآمد است. Pokémon TCG Pocket دارای انبوهی از کسب درآمد است. این یکی از بزرگترین فرنچایزهای جهان است، با میراثی ساخته شده بر اساس بازیهای عالی که در سراسر جهان مورد علاقه بازیکنان هستند، اما مطمئناً رفتار یک فرنچایز بزرگ را ندارد. میتوانست با ادامه ساخت بازیهای خوب، همچنان حجم عظیمی از پول را به دست آورد، اما در عوض اجازه داده شده است که این امتیاز (IP) روی شمار زیادی اپلیکیشن موبایل نصب شود، که همهی آنها بدون هیچ شرمی با دستان کوچک و طمعکارانهشان به دنبال پول شما هستند.
تا فراموش نکنیم، در حالی که بسیاری از هزارهها با پوکمون بزرگ شدند، بازیهایی مثل این هنوز هم کودکان را هدف قرار میدهند. چرا ما فقط اجازه میدهیم پوکمون این کار را بدون هیچ اعتراضی انجام دهد؟


