بازی‌های رومیزی که مردم فکر می‌کنند سرگرم‌کننده‌اند، اما نیستند
خلاصه
- از بازی‌هایی مثل Cards Against Humanity و Trivial Pursuit دوری کنید، چون ممکن است زود خسته‌کننده شوند یا توجه و علاقه‌ای ایجاد نکنند.
- ریسک و مونوپولی عالی هستند، اما اغلب ناتمام می‌مانند؛ آنها برای بازیکنان حرفه‌ای مناسب‌تر هستند.
- نام‌ها و ترجیحات شخصی برای غیرگیمرها جالب هستند، اما ممکن است به تکمیل کامل بازی منجر نشوند.
پیدا کردن یک بازی تخته‌ای عالی که همه بتوانند در شب بازی از آن لذت ببرند، سخت است. ویژگی‌های زیادی وجود دارد که می‌تواند یک بازی تخته‌ای خوب بسازد، و همه همیشه در مورد اینکه بهترین نوع بازی چیست، توافق ندارند. بعضی‌ها بازی‌های کوتاه‌تر را ترجیح می‌دهند، در حالی که برخی دیگر بازی‌های طولانی‌تر و پیچیده‌تر را می‌پسندند. با این حال، برخی بازی‌ها هستند که به نظر ما ارزش وقت کسی را ندارند.
این بازی‌ها یا خیلی کوتاه هستند، یا خیلی طولانی، بیش از حد پیچیده، به اندازه کافی پیچیده نیستند، یا صرفاً خیلی سطحی هستند. انتخاب با خودتان، چون این بازی‌ها اصلاً سرگرم‌کننده نیستند و واقعاً برای افرادی که دوست دارند بازی‌های رومیزی را به پایان برسانند، مناسب نیستند.
۸. کارت‌ها علیه بشریت
چه سالی است؟
درباره بازی‌های تخته‌ای و کارتی صحبت کنید که واقعاً اوج محبوبیت خود را داشتند و بعد به شکل وحشتناکی از بین رفتند. در دوران دانشگاه، من تا سر حد مرگ بازی Cards Against Humanity بازی می‌کردم و البته هر کسی در مقطعی همین کار را کرد. با این حال، این بازی روزهای بهتری را تجربه کرده است.
صادقانه بگویم، اگر هنوز هم این بازی را در مهمانی‌ها اجرا می‌کنید، از شما می‌خواهم که به دنبال گزینه‌های دیگری باشید. کل مجموعه‌ی Jackbox Party Pack در اختیار شماست. به علاوه، این یکی از آن بازی‌هایی است که هیچ‌وقت واقعاً «تمام» نمی‌شود، فقط کم‌کم کمرنگ می‌شود.
۷. ریسک
من هرگز این بازی را کامل نکرده‌ام
به نظر من بازی Risk یک بازی تخته‌ای عالی است، اما یکی از آن بازی‌هایی است که فکر می‌کنم بازیکنان معمولی آن را امتحان می‌کنند چون فکر می‌کنند شبیه به Stratego یا چیزی شبیه به آن است، و بعد متوجه می‌شوند که چقدر واقعاً پیچیده است. این یکی از آن بازی‌هایی است که مطمئن نیستم واقعاً تا به حال توانسته باشم آن را کامل تمام کنم.
با اینکه فکر می‌کنم بسیاری از مکانیک‌های بازی سرگرم‌کننده هستند، این بازی قطعاً یکی از آن بازی‌هایی است که برای چیزی که هست، بیش از حد طول می‌کشد. تعداد دفعاتی که دیده‌ام یک بازی Risk روی میز قهوه‌ای بدون اینکه تمام شود پخش شده، برایم تعجب‌آور است.
۶. تعقیب پیش پا افتاده
مورد علاقه مادربزرگت
این اولین بازی در این فهرست است که مطمئن نیستم مردم همیشه واقعاً به طور کامل آن را بازی کنند. اغلب اوقات، وقتی مردم این بازی را انجام می‌دهند، من آنها را می‌بینم که فقط کارت‌های تصادفی را بیرون می‌آورند و اطلاعات جالب روی کارت‌ها را برای جمعیتی کمی متعجب می‌خوانند.
بدیهی است که عاشقان دیرینه این بازی می‌دانند که مجموعه کاملی از قوانین و تکه‌های پای برای جمع‌آوری وجود دارد. اما، صادقانه بگویم، این یکی از آن بازی‌هایی است که فکر می‌کنم وقتی مکالمه کم‌کم خاموش می‌شود، از قفسه بیرون آورده می‌شود. قطعا رویای یک گیمر تفننی است.
۵. صحنه‌اش کن
آیا واقعاً کسی از این تابلو استفاده کرد؟
بسیار خب، قبل از اینکه به طور عمیق به این موضوع بپردازم، باید بگویم که در طول زندگی‌ام بازی‌های Scene It زیادی داشته‌ام و از همه آنها لذت برده‌ام. با این حال، این یکی را به دلیل یک دلیل بسیار مهم به لیست اضافه کرده‌ام. بله، از نظر فنی، این بازی یک بازی تخته‌ای است، اما واقعاً هرگز ندیده‌ام کسی از تخته استفاده کند.
بیشتر اوقات، وقتی دوستان و خانواده‌ام این بازی را انجام می‌دادند، ما فقط روی منوی دی‌وی‌دی کلیک می‌کردیم و به سوالات تصادفی جواب می‌دادیم. من عملاً کارت‌ها را اصلاً نادیده می‌گرفتم. دوباره می‌دانم که ممکن است این قدری کفرآمیز به نظر برسد، اما می‌توانی صادقانه بگویی که هرگز همین کار را نکرده‌ای؟
۴. سلیقه شخصی
یک جواهر پنهان و ناپخته
این یک بازی سرگرم‌کننده است که دیدگاه یک گیمر عادی از یک شب ایده‌آل را نشان می‌دهد. در حالی که گاهی می‌توانم این بازی را جذاب بدانم، اما همچنین یکی از آن بازی‌هایی است که به نظر می‌رسد برای لحظات سکوت در گفتگو طراحی شده است، نه برای کسانی که واقعاً عاشق بازی‌های تخته‌ای هستند. من واقعاً تقاطعی بین بازیکنان با سلیقه شخصی و بازیکنان DND نمی‌بینم.
در این بازی، شما نوبتی ترجیحات شخصی خود را در موضوعات و دسته‌بندی‌های مختلف با شخصی که با او بازی می‌کنید، مطابقت می‌دهید. این یک بازی عالی برای دیدن میزان شناخت شما از دوستانتان است، اما برای بازی با یک متخصص حرفه‌ای بازی‌های رومیزی چندان مناسب نیست.
۳. مانکالا
تفریح بی‌فکر
واقعاً، بخش جذاب این بازی، انواع مختلف مهره‌ها، توکن‌ها و چیزهای دیگری است که می‌توانید در نسخه‌های مختلف پیدا کنید. قوانین این بازی نسبتاً ساده است و واقعاً حس می‌شود که یک بازی کلاسیک در خانه‌های بستگان قدیمی در سراسر جهان است. اما این یکی از همان بازی‌هایی است که احساس می‌شود فقط برای مشغول نگه داشتن دست‌ها طراحی شده، نه برای سرگرمی واقعی.
من باید بگویم که در مقایسه با بسیاری از بازی‌های دیگر در این فهرست، منکالا بازی‌ای است که واقعاً مقدار مناسبی از استراتژی دارد. این بازی همچنین نسبتاً قدیمی است، که به آن تازگی خاصی می‌بخشد. این بازی برای علاقه‌مندان به ریاضیات عالی است، که برای شفاف‌سازی، من جزو آنها نیستم.
۲. نام‌ها
عالی برای غیرگیمرها
یک بازی دیگر در این فهرست که در واقع پنهانی خیلی از آن لذت می‌برم. با این حال، این بازی باز هم در دسته‌بندی «واقعا کسی کل بازی را انجام می‌دهد؟» قرار می‌گیرد. Monikers شاخه‌ای از بازی‌هایی مانند Charades است، که در آن دو تیم نوبتی با یک دسته کارت مشابه از سرنخ‌ها در سه دور بازی می‌کنند. در دور اول، می‌توانید هرچه می‌خواهید بگویید. در دور دوم، فقط باید یک کلمه بگویید. و در دور سوم، با محدودیت‌هایی مشابه سبک Charades روبه‌رو خواهید شد.
این یک بازی دیگر است که در نهایت به یک سری بی‌پایان از کشیدن کارت‌ها و دادن سرنخ‌ها تبدیل می‌شود. علاوه بر این، می‌توانید در هر زمان، تقریباً مانند بازی شِرِیدز، متوقف شوید. البته، اگر طبق قوانین کامل بازی کنید، داستان متفاوت است، اما مردم تقریباً هرگز این کار را نمی‌کنند.
۱. انحصار
بیشترین تعداد DNF به ازای هر نفر
من مجبور شدم مونوپولی را در این فهرست بگنجانم، فهرستی که از قبل پر از بازی‌هایی است که اغلب مردم به پایان نمی‌رسانند، به‌ویژه بازیکنان تفننی. وقتی می‌نشینم تا یک بازی مونوپولی انجام دهم، البته قصد دارم بازی را به پایان برسانم، اما همه چیز بستگی به این دارد که با چه کسی بازی می‌کنید. فکر می‌کنم، مثل بسیاری از بازی‌های رومیزی دیگر در این فهرست، مردم مونوپولی را با نیات خوب شروع می‌کنند که به نتیجه نمی‌رسد.
اکثر گیمرهای تفننی با بازی مونوپولی آشنا هستند یا آن را بازی کرده‌اند، اما لزوماً همه آنها علاقه‌مند به اتمام واقعی آن نیستند. نمی‌توانم مثال بهتری از یک بازی ناتمام (DNF) نسبت به مونوپولی پیدا کنم، یا بازی‌ای که به طور کامل طراحی شده تا کامل نشود، به‌خاطر نیمه دوم طاقت‌فرسای آن، زمانی که تمام ملک‌ها خریداری شده‌اند.